Banana's profileBananaPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    December 03

    ภาษากาย


     ภาษากาย


    ยอมให้ไปแล้ว เมื่อหัวใจเธออยู่ที่ตรงนั้น

    เมื่อฉันไม่ใช่คนที่เธอฝัน ในใจ ตามมันไป หัวใจ
    ......

    ก่อนจะโดนทิ้ง อยากใช้เวลาส่วนที่ยังเหลือ

    เพื่อร่ำลาเธอคนที่เคยคบ กันมา ขอเวลา ไม่นาน
    .........

    * จะโกรธไหม ถ้ารบกวนอะไรอีกครั้ง
     
    ให้เหมือนวันที่เรารักกัน อยากจะจำภาพเธอเอาไว้

    และจะโกรธไหม ถ้าขอดึงเธอมากอดไว้
     
    เพื่อพูดแทนคำในหัวใจ ภาษากาย
     
    มันบอกลาได้ตรงหัวใจ ดีกว่าพูดจา
    .............

    มีอยู่เป็นร้อย เก็บถ้อยคำลาอยู่ในใจฉัน

    ให้พูดออกไปเพียงแค่วันนี้ มันคง ใช้เวลา ไม่พอ
     
    ..............
     จบแล้ว
     
        มีใครชอบเพลงนี้บ้างยกมือขึ้น เศร้าดีเนอะ ฟังแล้วโดนอ่ะ
     
         ช่วงนี้เป็นอะไรก้อไม่รู้ รู้สึกวุ่นวายใจจัง แบบว่าเอาอีกแล้วหรอเนี่ย เป็นอะไรไปความรัก เฮ้อ!!!
    อย่าเพิ่งงงนะ  คือว่าไปเจอคนคนนึง ซึ่งก้อไม่คิดหรอกว่าจะจิงจังด้วย แต่แบบว่าพอเจอกันอีกครั้งก้ออ่ะนะ อยากจะชอบอ่า ทำไงดีว้า และก้อรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก แต่เค้าก้อดีกะเรามั่กมั่กเลย อ๊อยย อยากจะไม่คิดถึงแต่มันก้อห้ามไม่ได้ อ๊ายยยย เศร้าเรยอ่ะ เพ้อเจ้ออีกแล้ว แต่ไม่เป็นไรขอเวลาทำใจซัก 2-3 วัน เด๋วก้อคงดีขึ้นเอง (มั้งนะ)
          กลับเข้าสู่ชีวิตปัจจุบันดีกว่า ก้อยังวุ่นวายดีแท้ เรียนหนักมั่กมั่ก แต่เราก้อยังสาย รู้สึกผิดมากมาย ช่วงนี้ก้อแอบพักกับกิจกรรมซักพัก งานลอยกระทง งานค่ายอนามัย งานจุฬาฯวิชาการ เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกันแฮะ แต่งานจุฬาวิชาการนี่สบายสุดแล้ว เดินไปเดินมา ไม่ได้ทำไรจิงจัง Eเอิ้นสั่งไร หรือเพื่อนคนอื่นมีไรให้ช่วยถึงจะมีงานทำ ไม่มีไรทำเป็นชิ้นเป็นอัน แถมยังได้ออกทีวีอีกตะหาก แล้วก้อกินกะกิน อิอิ อ้วนเรย รู้สึกช่วงนี้ไม่ค่อยอยากจะเรียนเร้ย เบื่อๆชอบกล ยิ่งอากาศเย็นๆ อยากจะนอนคลุมโปงอยู่ที่บ้านเสียจิงๆๆ เฮ้อ แต่ก้อต้องสู้ต่อไป สู้สู้ สู้ตาย!
     
     
      
             
    บทส่งท้าย (ลอกของน้องดาวมา) ชอบมากมาย
     

    "เราแค่เสียคนที่ไม่ได้รักเราไปแค่คนนึงเท่านั้น

    แต่เค้า เสียคนที่รักเค้ามากที่สุดไปตั้งคนนึงต่างหาก"

     

    อ้อ!!!!!! เกือบลืม อยากบอกว่าขอขอบคุณและขอบใจ เพื่อนๆและน้องๆที่มาช่วยกันทำงานอ่ะ ขอบคุณมั่กมั่กโดยเฉพาะงานลอยกระทง งานค่ายก้อด้วย แต้งกิ้วนะจ๊ะ เพื่อนๆที่รักทั้งหลาย   จะสอบแล้วสู้สู้เน้อ

     
    November 13

    คอเคล็ด

    อยากให้มีวันเสาร์หลายๆวันจังเล้ย อยากนอนเต็มอิ่ม อยากมีเวลาให้ตัวเอง แป๊บเดียวเด๋วก้อวันจันทร์ ต้องไปต่อสู้กะวิชาเรียนอีก กิจกรรมด้วย เยอะแยะมากมายมหาศาล วันเสาร์ที่ผ่านมาไปดูเปิดตัวงานจุฬาฯวิชาการมา ก้อดีนะ แต่แอบกร่อยอ่ะ เหมือนมีแต่เด็กจุฬาเลย เป็นหน้าม้าให้กันเองซะงั้น นัดเพื่อนรี่ไว้บ่ายกว่า แต่ ฮึฮึ ฝนตก ออกจากบ้านไม่ได้ (นั่นคือข้ออ้าง) จิงๆแล้วฝนก้อตกจิงๆน่ะแหละ ออกจากบ้าน 5 โมง ไปไม่ทันเพื่อนรี่ เพื่อนตี้ และ E เอิ้น ไปถึงน้องๆบอกว่าพี่เค้ากลับกันหมดแล้ว อิอิ ก้อเลยอยู่กะพี่ต้น และไอโอ 2ทุ่ม กว่าๆ นุ๊กโทรมาตามก้อเลยออกจากงาน ตื่นมาวันอาทิตย์ ทำไมกรูคอเคล็ดจังวะ เมื่อยคอมากๆๆ ก้อเลยนอนต่อ ลืมไปเลยว่ามีมีทตื้งค่ายอนามัย ตื่นอีกที 11 โมงก่าๆ รีบโทไปหาเชอรี่เพื่อขอโทษ มานบอกว่ามาก้อได้ไม่มาก้อได้ เราก้อเลยดูโมโม่ ซะเรย จะออกจากบ้านฝนเจ้ากรรมดันตกมาอีก สรุปแล้ว ไปไม่ทันมีทติ้ง แอบรู้สึกผิดอย่างแรง เรยไปช่วยเอิ้นกะตี้ซื้อของที่ บิ๊กซี กลับมาบ้านคิดออกแล้วว่า ทำมายกรูถึงคอเคล็ด ก้อเมื่อวันเสาร์ไปแจ่มมา แดนซ์กระจายไปเลย ตื่นมาเลยปวดคอ อิอิ ก้อแม๋ เด๋วนี้นานๆไปที พุ่งนี้จะวันจันแล้ว ต้องกลับไปเหนื่อยอีกแล้วสิตู
     
     
    สรุปมายสเปซ
    - อยากให้มีวันเสาร์หลายๆวัน
    - ไปแจ่มมาหนุกมาก
    -ได้เจอเพื่อนใหม่ๆด้วย
    -ได้ไปดูงานเปิดตัวจุฬาวิชาการ
     
    เพ้อเจ้อเนาะ คริคริ
    November 09

    ประชุม ประชุม ประชุม

    เอิ้ก เอ้ก ตามหัวข้อนั่นแหละ เหมือนกะชีวิตนี้มีแต่การประชุม เลิกเรียนเสร็จก้อรีบไปประชุม อย่างกะนักธุรกิจร้อยล้านยังไงยังงั้น จิงๆม่ะช่ายไรหรอก มีแต่ประชุมเกี่ยวกะกิจกรรมทั้งน้านนนนนนน ทั้งงานค่าย งานลอยกระทง งานบอล งานนิสิตสัมพันธ์ ประชุมแทนคนอื่นก้อมี เรียนก้อเลิกช้าอยู่แล้ว ไปประชุมต่อก้อเลิกดึกปายเลยเสร็จ 2 ทุ่มก่าๆ ตลอด กว่าจะกลับถึงบ้านปาเข้าไป 4 ทุ่ม เฮ้ออออออออ ขอถอนหายใจหน่อยเฮอะ เอาวะ สู้สู้ สู้ตาย เหมือน ฮัน จีอุน อิอิ งานลอยกระทง งานบอล อยู่ในมือของพวกพ้องเหล่า กล้วยกล้วย เหอเหอ ถ้าไม่มีวอ.ก้อทำงานกันไม่สะดวกใช่ม๊า  ตอนนี้ก้อไม่รู้จะท่องวิชาไหนอะไรก่อนดี ชื่อตีกันมั่วไปหมด ทั้งแบค ทั้งรา ทั้งพยาธิ เรียนกันให้ตายไปเลยครับท่าน เริ่มเบื่อหน้ากันเองกะเพื่อนๆ รู้สึกว่าใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันนานมากกกกกกกกก ตั้งแต่ 8 โมงยัน 6 โมงเย็น มากกว่าอยู่กะครอบครัวซะอีก ฮี่ฮี่ แต่จิงๆก้อไม่เบื่อหรอก เพราะเพื่อนๆเราน่ารักกันทั้งน้าน วันวันมีเรื่องมาเม้าด้วยกันตลอด คริคริ เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้ก่อน ต้องไปลอกแบคทีเรียแว้วว เด๋วไม่ได้นอน บั๊ยบาย
     
     
     
    ปล. - ทำไมไม่ค่อยมีใครมาเมนต์เลยอ่า แงแง สงสัยจะไม่ค่อยมีใครมาอ่าน
          - จะลอยกระทงแล้ว ยังหาใครมาเป็นเพื่อนลอย ม่ะได้เล้ยยยย อิจฉาพวกมีแฟนจังวุ้ย
          - ช่วงนี้รู้สึกเหงาๆ อย่างบอกไม่ถูก เปนไรมากมั้ยเนี่ยชีวิตช้าน
    November 07

    ...

    ช่วง 2วันผ่านมา อัพบล็อคม่ะได้เลย เซงอ่ะ เพิ่งมาเข้าได้ตอนตี 1 ก่าๆ เฮ้อ! วันนี้จะเขียนเกี่ยวกับอะไรดีน๊า เด๋วนึกก่อน ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ว้า! นึกม่ายออก ง่วงแล้วววว สมองไม่สั่งการ วันนี้เอารูปตัวเองมาลงด้วย เป็นรูปที่งามสุดแล้วในช่วงนี้ ถ่ายทำโดยกล้องของเพื่อนเอฟ อ่อ!! มีรูปที่ถ่ายกะไอติด้วย ตอนนี้มันฝึกงานอยู่ ใส่เสื้อกาวน์แล้ว คงแก่น่าดู คริคริ
     
     
     
      ชอบรูปนี้อ่ะ ถ่ายเองกะมือด้วย
     
     

     
     อันนี้ออกแนวซีเปีย ดูแปลกดี
     
     

     
    ถ่ายกะไอติ เพื่อนซี้ (หน้าใสกว่ากรูอีก) อิอิ
    November 03

    แค่

    ไม่มีอะไรหรอก เพราะวันนี้เหนื่อยมาก ไม่มีแรงพิมพ์ แค่อยากจะบอกว่า คิดถึงนะ หมูอ้วน
    October 30

    สัมมนางานบอล

    ไปสัมนางานบอล แบบไม่ค่อยได้ตั้งตัวเท่าไหร่เลย แบบว่ารุข่าวว่าต้องไปแทน ก้องง..งง อยู่เหมือนกัน แต่เอาวะ สู้สู้ สู้ตาย ก่อนไปสัมนา ต้องไปเอาหนังสือยืมวอ.ที่อบจ.ไปถึงก้อเที่ยงๆละ ปรากฎว่าพี่ติง(เฮดอำนวยการ 2)อยากให้ยืมวอ.เพิ่ม ได้ค่ะได้ กล้วยจัดให้ ได้หนังสือมาต้องเอาไปส่งที่กระทรวงมหาดไทย ไอเราก้อสงสัยว่ามันอยู่ที่ไหนของกรุงเทพฯนี่กระทรวงนี้ ถามคนบนอบจ.เค้าบอกอยู่แถวๆสนามหลวง โทร.ไปถามพี่ที่เค้าให้ยืมวอ. เค้าก้อบอกว่าอยู่แถวๆนั้น เอาวะ สู้ตาย ไปต่อรถสาย 12 ที่อนุสาวรีย์ ด้วยอารมณ์ที่ว่ากลัวจะไปไม่ทัน สาย 12 คันไหนมาก้อจะกระโดดขึ้นรถเรย บังเอิญเป็นคันสีเขียวค่ะ รู้ว่าต้องร้อนแน่ๆ แต่ก้อต้องจำใจขึ้น ปรากฎว่าคิดผิดอย่างแรงงง!!!!! จะบ้าตาย รถติดมั่กมั่ก ร้อนก้อร้อน แดดก้อส่อง แต่ใจก้อคิดว่า เอาวะต้องทนลูก ต้องทน บางทีก้ออยากจะกระโดดกัดคอคนขับ   แหม๋ พี่คะ ไฟมันยังไม่ทันแดงเลย ยังสีส้มอยู่เลย แล้วรถพี่ก็จะข้ามสี่แยกอยู่แล้ว แล้วพี่จะหยุดรถทำไมคะ ไฟแดงรอบนึงนี่มันนานนะคะพี่ แล้วนู๋ก้อร้อนมากเลยค่ะ แดดส่องมากมาย ที่นั่งตรงนู๋เนี่ย มันไม่ได้มีพัดลมจ่อหัวเหมือนที่นั่งคนขับนะคะพี่ นู๋คิดว่าผู้โดยสารท่านอื่นก้อคงคิดเหมือนนู๋เหมือนกันนะคะ เห็นใจนู๋หน่อยเถอะค่ะพี่ เอาล่ะ เข้าเรื่องดีก่า หลังจากนั้นก้อลงรถที่ป้ายวัดสุทัศน์ตามคำแนะนำของกระเป๋ารถเมล์ เดินดุ่มๆเข้าซอยถามทางไปเรื่อยๆ โอว พระเจ้าจอร์จ เจอแล้วค่ะ กระทรวงมหาดไทยที่เดี๊ยนหามานาน เดินตรงดิ่งไปที่กรมการปกครอง ตึกที่เห็น โอว(ครั้งที่2) เป็นตึกที่กำลังซ่อมแซมอยู่ค่ะ คือซ่อมแซมทั้งตึก ทุกห้องที่เห็นกำลังโดนทุบอยู่ แล้วชั้นจะต้องขึ้นลิฟท์ไปชั้น 6 น่ากลัวชิบเป๊ง ไปถึงกองการสื่อสาร โอว(ครั้งที่3) ได้รับคำตอบว่า นู๋มาส่งผิดที่นะครับ ต้องไปส่งที่ฝั่งวังสวนสุนันทา ใกล้ละน้ำตาเริ่มใกล้ไหลละ แต่ช้าก่อน ส่งสายตาวิงวอนพี่ที่รับหนังสือไป แล้วบอกว่าพี่เค้าคนที่เราติดต่อด้วยบอกว่าให้มาที่นี่ แล้วติดต่อไว้ก่อนแล้ว พี่คนที่รับหนังสือเลยโทรถามพี่เค้าก้อเลยโอเคให้ฝากหนังสือไว้เด๋วพี่เค้าดูให้ โอว (ครั้งที่4) รอดแล้วเรา ขอบคุณพี่เค้าเป็นการใหญ่  แถมหยอดข้อความไปว่าเด๋วนู๋จะขอยืมอีก ในวันงานบอลนะคะ อิอิ เฮ้อ! ส่งหนังสือเสร็จ โล่งอกซะที นั่งรถกลับบ้าน หลับตลอดทาง ด้วยความเหนื่อยเพลีย ขากลับนี่นั่งรถแอร์อ่ะ กลับถึงบ้านจัดกระเป๋าเตรียมตัวเดินทางไกลไปสัมนา เพื่อนตุ้ยโทรมาตามตอน 6 โมงเย็นกะลังอาบน้ำอยู่เลยค่ะเพื่อนตุ้ยขา ออกจากบ้าน 6.20  เค้าบอกว่ารถจะออก ตอน 1 ทุ่ม แต่ออกจิงๆนี่ 2 ทุ่มเลยอ่ะ อยู่บนรถหนุกหนานมากๆ เพราะขึ้นรถคันเดียวกันกะพี่ยศ(นสพ.อบจ.) และพี่ๆเพื่อนๆที่พอจะรู้จักกัน ตลอดทางคนที่ถูกเผาคือชั้น อ๊ายยยยพี่ๆขา เห็นใจนู๋เถอะค่ะพี่ ไปถึงที่สัมนาที่โรงไฟฟ้าบางปะกง เวลา 3 ทุ่มเศษๆทำกิจกรรมกลุ่มสัมพันธ์ เพื่อสร้างความรู้จัก ได้รู้จักคนอื่นเพิ่มขึ้นอีกแยะเลย หลังจากตอนห้าทุ่มครึ่งนั้นก้อเข้าประชุมของฝ่าย อบจ. แทนพี่อรรถ topic หลักคือเรื่อง ห้องเชียร์และจุฬาฯวิชาการ นู๋กล้วยฟังเค้าพูดกันจนหลับไปเลย หลับแบบซะลึมซะลือคือตาปิดแต่หูยังฟังอยู่ เสร็จสิ้นการประชุมตอนตี 2 ช่างยาวนานเหลือเกิน กลับถึงห้องพักอันแสนสบาย อะฮั้นก้อหลับเป็นตายเลยค่ะ คนที่นอนด้วยเป็นน้อง อยู่รัดสาด ห้องนึง 2 เตียง 2 คน แสนสบายดีแท้ ตื่นเช้ากินข้าว กินไปซะเยอะเชียว แล้วก้อประชุม มีพี่เก่ามาเล่าเรื่องต่างๆ ให้ข้อคิด และหลักการทำงาน และแล้วก้อได้รู้ว่าเสื้อบอลปีนี้เป็นอย่างไร เป็นลายขวางเจ้าค่ะ ลายขวางแนวนอนสีชมพู ขาว เทา สลับกัน สัญลักษณ์เป็นแบบที่ 2 แอบอยากจะบอกว่าม่ะชอบเรยอ่ะ ใส่แล้วต้องอ้วนแน่เรย ตอนบ่ายประชุมตามฝ่าย ได้เห็นขอบเขตงานมากขึ้น และเพื่อนตุ้ยก้อต้องรับหน้าที่เป็นเลขาของเพื่อนกล้วยไปโดยปริยาย 555+ มีงานให้ทำจนได้ และเพื่อนๆคนอื่นเตรียมตัวไว้นะจ๊ะ ดวงงานกำลังจะไปเยือนท่านเจ้าค่ะ อิอิ จากนั้นก้อเสร็จไม่ต้องประชุมอะไรแล้วในฝ่าย สบายจัง เป็นการสัมนาที่ไม่เครียดเล้ย วันวันเอาแต่กินกะทำกิจกรรม แล้วก้อคุย อิอิ อ้อ!หลังจากอาหารว่างมีเล่นเกมส์ เราได้ร่วมเล่นด้วยเป็นเกมทายเพลง หนุกหนานมากๆๆๆๆ ตอนกินข้าวเย็น ทุกคนในห้องอาหารต่างพากันดูแดจังกึม บอกแล้วเป็นการสัมนาที่สบายมาก หนังจบก้อดู VTR ของวันที่มาถึงที่นี่แล้วทำไรกันบ้าง หลังดูจบก้อประชุมฝ่าย แต่ฝ่ายเราประชุมเสร็จตั้งแต่บ่าย ก้อนั่งเล่นไพ่กันค่ะ อะฮั้นเป็นสลาฟฟ์ตลอดเลยอ่ะ เศร้า จากนั้นก้อขึ้นห้องพักดูหนัง บิ๊กซีนีม่าเรื่อง 13 Ghost กันกับเพื่อนตุ้ยและน้องฟลุ๊ก  เป็นสัมนาที่ชิวชิวมากๆ หุหุ ตื่นเช้ามาก้อกินข้าว สรุปงาน แล้วก้อกินข้าว แล้วก้อกลับบ้าน เหอเหอ เหมือนได้ไปพักผ่อนเลย ดีจัง  และไปคราวนี้ก้อได้รู้จักฉายา "ทองกวาว" ซึ่งเป็นคนในคณะเราเองนั่งหัวเราะกะเพื่อนตุ้ยจนท้องขดท้องแข็ง ถ้าใครอยากรู้ว่า ทองกวาวคือใคร ถามได้นะจ๊ะ อิอิ ชอบชอบ อยากมีสัมนาอีกจัง แต่ในที่สุดก้อต้องกลับมาสู่โลกแห่งความจริงอ่ะ พรุ่งนี้เปิดเทอมแล้วอ่ะ แงแง ยังไม่อยากเรียนเร้ย ตอนนี้นู๋กล้วยขอจบการรายงานเพียงเท่านี้ แล้วจะเข้ามาอัพอีกนะค่ะ เจอกันเปิดเทอมค่า เพื่อนๆขา
    October 28

    แว้บ มาอัพบล็อค

    เชื่อมั้ยว่า มาพิมพ์เพื่อจะอัพบล็อคหลายครั้ง แต่โพสไม่ได้ซะที บางทีพิมพ์ๆอยู่เน็ตก้อหลุดซะงั้น แอบเซ็งอยู่ลึกๆ มีเรื่องราวจะเขียนมากมาย แต่ช่างเหอะ ลืมไปแล้วด้วย
    เดือนที่ผ่านมารวมทั้งเดือนนี้ มีอะไรให้ทำมากมาย ม๊ากกกกกกกกกกกก มากมายจิงๆ เทอมนี้ดีใจที่เรียนรอดทุกตัว มิดเทอมยังนั่งร้องไห้อยู่เรยว่ากรูจะรอดมั้ยว้าเนี่ย สุดท้ายก้อรอดมาได้ด้วยเกรดที่โอเคพอสมควร เรื่องเรียนหมดไปละเรื่องนึง เรื่องที่เด่นกว่าเรื่องเรียนเห็นจะเป็นเรื่องกิจกรรมนี่หล่ะ มหาศาลเลย มีมาตลอด พอไม่มีก้อหาเรื่องมาทำ หุหุหุ บอกมาเลยเรื่องกิจกรรมน่ะ นู๋กล้วยทำได้ค่ะ และยังมีผองเพื่อนมาช่วยทำอีกเพียบ กิจกรรมต่อเนื่องหลังจากทำค่ายอีเอิ้นแล้ว ก็มีดังต่อไปนี้ค่ะ แอ่นแอ๊นนนนน
    สัมนางานบอล งานลอยกระทง ค่ายอนามัย งานจุฬาฯวิชาการ งานของนิสิตสัมพันธ์วันมหาธีรราชเจ้า เว้นช่วงซักพักเพื่อสอบ และก็มีงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ- ธรรมศาสตร์ อยากรู้มั้ยว่าคณะเราทำอะไร วอ.ค่ะวอ. หรือเรียกว่าฝ่ายวิทยุสื่อสารน่ะแหล่ะ ตายแน่แน่คับงานนี้ แถมปีนี้จุฬาฯเป็นเจ้าภาพอีก เหอเหอ มาตายด้วยกันนะเพื่อนๆ ใครอยากขึ้นมานอนที่ อบจ. มาเลย มาทำวอ.ด้วยกัน พรุ่งนี้ก้อต้องไปสัมนางานบอลที่ฉะเชิงเทรา ไปกะเพื่อนตุ้ย วีรยุทธ ไปแล้วต้องเหวอๆแน่เลย เพราะคณะเรามีไปแค่ 2 หน่อเอง แต่ไม่เปงไร นู๋กล้วยและนู๋ตุ้ยเนียนได้ อิอิ มีบางเรื่องที่แอบเสียดาย คือช้านจะมิได้ไปแจ่มอ่ะ แงแง อุตส่าห์นัดไว้แล้วเชียว แม๋เสียดายจัง ช่วง 3-4 เดือนที่ผ่านมาเนี่ยรู้สึกว่าจะไปแจ่มประมาณโหลครั้งได้ ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมไม่เบื่อ แต่มันก้อช่วยให้ลืมเรื่องที่เราไม่อยากจำได้จิงๆนะ เพลงใจนักเลง นี่สุดยอดที่สุดแล้ววววว หมดตังค์กะการไปแจ่มเยอะแยะมากมายเหมือนกัน จะซี้กับฮันเดรดไพเพิร์สอยู่แล้วเนี่ย แต่ไปแจ่มเนี่ยแอบได้เพื่อนดีดีมานึงคนล่ะ รู้สึกดีมากมาก แต่นายนั่นก้ออยู่ไกลซะเหลือเกิน ถ้าอยู่แถวๆนี้ก้อดีสิ คิดถึงคุณเสมอนะ ไออ้วน อิอิ  ส่วนเรื่องฟามรัก อินเลิฟอะไรประมาณเนี้ย ตัดไปจากวงโคจรได้เลย มาแล้วก้อไป ขอเบอร์ไปก้อไม่โทรมา รึไม่ก้อแบบ คุยอยู่ดีดีก้อหายไปซะงั้น แต่ก้อดีจะได้รู้จักโลกมากขึ้น (นู๋เป็นเด็กอินโนเซนต์ค่ะ) ทีหน้าทีหลังจะได้ไม่เผลอไปชอบใครง่ายๆอีก ปิดเทอมคุยกะนังเพื่อนพี่นุ๊กบ่อยมาก ถึงเทอจะอยูไกลซะลาดกระบัง เทอก้อมาทองหล่อได้อย่างไม่ยากเย็น แถมชวนเราไปด้วย อิอิ เรื่องที่ต้องรับมือคือ รีเสิชค่ะรีเสิช จะฉลุยมั้ยกลุ่มเรา รี่กะแอ้นบอกช้านที รู้สึกตัวว่าแก่ขึ้นแยะเลยพอพูดถึงรีเสิชเนี่ย งั่กงั่ก ตอนนี้ก้อใกล้เปิดเทอมเต็มทีแล้ว รู้สึกว่าตัวเองไม่เคยได้อยู่บ้านเร้ย ออกทุกวันเลย สงสารที่นอนจัง ต้องอยู่ปล่าวเปลี่ยวเดียวดาย ตอนเจ้านายมันปิดเทอม หุหุ อีกเรื่องนึงที่ช้านรับไม่ได้อ่ะ คือแบบว่าอ้วนขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวเลยอ่ะ ไม่เข้าใจเหมือนกันงานก้อทำเยอะ นอนก้อไม่เยอะ เดินเหินก้อออกบ่อย แล้วทำไมน้ำหนักมันถึงพุ่งพรวดพราดอย่างนี้นะ ต้องเสียตังค์ซื้อเสื้อนิสิตใหม่แน่ๆ ถ้าลดไม่ทันเปิดเทอม ตอนนี้แบบว่าปริมากๆๆๆ ที่พุงนะ ม่ะช่ายที่อื่นรึว่าชั้นจะอ้วนเหมือนอีตานั่น รึจะอ้วนเหมือนน้องรหัส (อิอิ แอบแซวน้องเสือดาวซะนี่ อย่าว่ากันนะจ๊ะน้องรัก) มาถึงตอนนี้เมื่อยมือแล้วอ่ะ เด๋ววันหลังนู๋จะเข้ามาอัพให้เพื่อนๆอ่านกันนะเจ้าคะ จะพยายามถ้าไม่ติดอะไร ยังไงก้อเม้นต์ให้ด้วยน๊า
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    September 16

    แวะมาโวยวาย

    อ๊ายยยย จะสอบอีกแล้ววววววว ไม่ได้มาอัพซะนาน เพราะงอน งอน งอน อุตส่าพิมพ์ตั้งยืดยาวสุดท้ายกลับโพสต์ไม่ติด นี่ก้อเดือนก่าๆ แล้วที่ไม่ได้มาอัพ ไม่รู้เป็นไงช่วงสอบชอบง่วงนอนทุกทีเรยอ่ะ 1 เดือนที่ผ่านมามีอะไรเยอะแยะให้ทำ เป็นประสบการณ์ดีดีทั้งน้าน แต่ช่วงนี้เซ็งสุดดดดดสุดดดดด อ่านหนังสือไม่ทันอ่ะ แน่แน่เรย แถมยังอกหักอีก เซ็งง่า แง้แง้ คอยดูนะสอบเสร็จแล้วจะทำอะไรอะไรตามใจอยากเรย คอยดู ง่ำง่ำ
    August 11

    ขำ ขำ

    ช่วงนี้ มีอะไรมาให้ขำขำ อยู่บ้าง เพราะงั้นก้อต้องขำขำไป ก่อนจะขำไม่ออก เอิ้กเอิ้ก อิมมูโนครั้งที่ 2 กำลังจะมาถึง เตรียมตัวกันยัง ส่วนเรายังไม่เริ่มอ่านเร้ย เด๋วกลับจากวลัยลักษณ์ก่อนนะ จะจริงจังแล้ว ช่วงนี้รู้สึกว่าใช้ตังค์เยอะมั่ก ทำไงดีหว่า ว้าก! สิวขึ้นอีกแล้ว ไรว๊าเนี่ย เซงเซง
    August 09

    คนมันรัก

    อิอิ ช่วงนี้หลังสอบเสร็จ รู้สึกสดชื๊น สดชื่น ได้ใช้ชีวิตอิสระซะที แม้ว่าอีก 20 วันจะสอบอิมมูโน หุหุ แต่ไม่เปงไรก้อขอเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ช่วงนี้ให้เต็มที่ไปเรย        หนุกหนาน หนุกหนาน
     และแล้ววันเที่ยวก้อมาถึง ไปแจ่มตามเคย จริงๆวันนั้นก้อไม่ได้อยากไปมากกว่าครั้งที่ผ่านมาเท่าไหร่ แต่ก้ออยากไปเพื่อไปคลายเครียด แต่วันนั้นหัวสมองดันเบลอไปหมด ก้อเลยกลับบ้านไปนอนก่อน ได้ดูเสน่ห์นางซินตอนอวสานด้วย กว่าจะไปถึงก้อประมาณ 5 ทุ่มครึ่ง พอไปถึง โอ้โห เพื่อนอยู่กันเยอะแยะมากมาย ได้โต๊ะใหม่ด้วย เต้นกันมันส์เลย อิอิ ช่วงนั้นมีวงพอดีได้จังหวะเรย เพลงก้อเพราะ วันนี้แจ่มดูคนน้อยๆ กว่าปกติ เลยมีที่ว่างนิดหน่อยพอดิ้นได้ ทำไมถึงเที่ยว คำถามนี้มีมากมาย
    -บางคนไปคลายเครียด ดังนั้นวันศุกร์คนจะเบียดเสียดยัดเยียดกว่าปกติ
    -บางคนไปหาอะไรกระแทกปาก
    -บางคนไปสูบ
    -บางคนไปฟังเพลง ไปเต้น
    -บางคนไปปลดปล่อย เพราะอกหัก เจอเพลงโดนๆเข้าไปโอ้โห สุดสุดไปเรย
    -สุดท้าย ไปหากิ๊ก เหล่หนุ่ม เหล่สาว กิ้วกิ้ว
    แต่สำหรับเราไปคลายเครียดนะเออ ผลพลอยได้ก้อคือเบอร์โทรหนุ่มหน้าตาดีมา 1 คน เอิ้วเอิ้ว เรยครึ้มอกครึ้มจาย อิอิ
     
     
    August 05

    เพื่อน เพื่อน เพื่อน.....

    เพื่อน วันนี้เปนรายไม่รุอยากจะเขียนถึงเพื่อน แต่พอจะนึกเรื่องที่เขียนได้ก้อง่วงนอนแล้วอ่ะ วันนี้เม้าเม้าและก้อเม้ากันให้แซด คุยกับเพื่อนแล้วสบายใจจัง เพราะยังไงเพื่อนก้อคือเพื่อน วันนี้ทำแลปแอบ    โกงด้วยนิดนึง มีอยู่หลอดนึงหาอะไรไม่ได้เลย ก้อเลยลอกเพื่อนซะเรย แหะแหะ คะแนนอิมมูโนออก   แล้ว ผิดคาด ได้คะแนนพอดีมีนเลย ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะตกมีนต่ำกว่าใครเพื่อนซะแล้ว                      
     พุ่งนี้วันเกิดนัท แฮปปี้เบิดเดย์นะจ๊ามีความสุขมากมากนะเพื่อน                                               
     ขอบคุนแอนมากๆๆๆๆที่ไปยืมหนังสือที่หอกลางเป็นเพื่อน                                                          
     ขอบใจไอเตยที่อุตส่าห์เดินมาส่งทั้งๆที่ปวดท้องขี้ ซึ้งใจจิงๆเลยเพื่อน                                          
     ขอบใจเอิ้นที่พร้อมจะไปเป็นเพื่อนทุกสถานการณ์                                                               
     ขอบคุนรี่ที่เก็บชีทไว้ให้และคอยติวให้ช่วงสอบให้เพื่อนๆ                                                           
     ขอบใจแฟงที่ให้คลินเคมมาลอก ถึงแม้จะต้องนั่งแกะลายมือของเพื่อนคนนี้ก้อตาม                        
     ขอบใจแอ้นที่มาทำรีเสิชเป็นเพื่อน                                                                                 
     ถ้าไม่มีไอเตย อีตุ้ย ขิม บี มีน นุ่นชั้นก้อคงมิได้ไปแจ่ม เพราะไม่มีใครไปเป็นเพื่อน                        
     ขอบจายตุ้ยชาย ไอโอที่ออนเอ็มเป็นเพื่อน                                                                       
     ขอบจายแจนที่ซื้อฟูลเฮ้าส์มาให้ เพื่ออ่านเป็นเพื่อนก่อนนอน                                                    
     ขอบคุนเอฟที่เวลาเราถามเรื่องคอมเรื่องโทรศัพท์ทีไรมีคำตอบให้พื่อนคนนี้ทุกทีเรย                      
     ขอบคุนไอติกับแจงที่เป็นเพื่อนร่วมอุดมการณ์ อิอิ                                                                   
     ขอบคุนที่เพื่อนในกลุ่มทั้ง 13คนที่รับคนอย่างชั้นเข้าไปอยู่ในกลุ่มและยอมทนกับความป้ำป้ำเป๋อเป๋อ    และความรั่วของชั้น  พลาดซะแร้ว 55555                                                                            
     ขอบคุนเพื่อนๆอีกหลายคนที่ยังไม่ได้เอ่ยถึงในที่นี้  และขอบคุน ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบใจ สำหรับ     กำลังใจทุกๆถ้อยคำ ทุกๆความคิดที่จะให้กำลังใจกับเพื่อนคนนี้  เราจะรับปริญญาด้วยกันนะเพื่อน   
     
                                                                                
                                               และที่ขาดไม่ได้                                            
            โอ๋  เบล  นุ๊ก  มิ้ม  อ๋อม อุ้ม เบียร์           
           เราคิดถึงพวกแกมากมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เรยอ่ะ
                            พวกแกจะรู้มั้ยเนี่ย                      
     
     
     
    August 04

    my space

    ทำมายมายสเปซมันเข้ายากเข้าเย็นอย่างงี้นะ เซงงงจิงจิงเรย วันนี้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้างหลังสอบ หุหุ เก็บแรงไว้สอบตัวต่อไป วันนี้มาทำแลปสายโด่เรยเข้าบ่ายโมงมาซะบ่ายสองแต่ก้อทำทัน และแล้วก้อได้เรียนเรื่องธาลัสซีเมียซักที นึกว่าตัวเองจะเป็นหนัก แต่ไหงกลับม่ายเจอเอฟเซลล์เรย เหมือนคนปกติ สงสัยต้องป็นสาเหตุอื่นแน่ ตอนนี้อคาเดมี่แฟนตาเชีย เริ่มเข้มข้นขึ้นทุกขณะ เลยมีเรื่องมาเม้ากับเพื่อน โอ๊ยรู้สึกดีจัง ได้กลับมาสู่ช่วงเวลาปกติของชีวิตแล้ว เม้านู่นเม้านี่ไปตามประสาเด็กปีสามที่เพิ่งสอบเส็ด อยากไปดูวัยอลวนมากมาก ไอเบลก้อม่ายยอมโทมาชวนซะที รออยู่นะเฟร้ย ตอนนี้เพื่อนที่อยู่ที่ลาดกระบังกำลังจะสอบ สู้ตายนะเพื่อน จะจบแล้วนะพวกแกอีกเทอมเดียวเอง สอบเส็จแล้วไปเที่ยวกันนะ เด๋วนุ๊กมันจะอกแตกซะก่อน 555 อยากจะบอกว่าเริ่มเบื่อแจ่มแล้วไป 6 ครั้งติดๆกันเลยอ่ะ เปลี่ยนที่บ้างเหอะ แต่วันศุกร์นี้ก้อจะไปแจ่มตามเคย แต่ก้อไม่เปนไรหรอกเพราะยังไงแจ่มก้อแจ่มเสมอ "เรานั้นมันไม่อยากฝืนความจริง ได้แต่ยิ้มอวยพรให้ไปดี" เพลงนี้ยังดังก้องอยู่ในหู ทุกครั้งที่ไปก้อเล่นทุกที ชอบชอบที่สุด เด๋ววันหลังจะมาเล่าให้ฟังว่าไปมาแล้วเปนงายบ้าง ครั้งนึงของชีวิตที่เคยเมาที่แจ่ม 555

    เมื่อวานนี้ได้วิ้งมาใหม่น่ารักมาก รออวดไอแอ้นอยู่ไม่ยอมมาออนซะที น่ารักมากมากเลยนะแอ้น    ขอบอก น่ารักอย่างแรง แล้วเด๋วจะหาเวบโหลดส่งไปให้นะแก ครายอยากได้ก้อมาคอมเม้นไว้นะ

     เด๋วต้องไปอ่านหนังสือก่อนแล้ว ไม่ใช่หนังสือเรียนแต่เป็นหนังสืออ่านเล่นชื่อว่า "ฟูล เฮ้าส์" สนุกมากเลย ดูหนังแล้วมาอ่านหนังสือก้อยังสนุก อ่านไปก้อนึกถึงซองเฮเคียวกับเรนไปด้วย คนอะไรน่ารักทั้งคู่เลย   ฝันดีนะค๊าทุกๆคน สู้สู้! สู้ตาย!

    July 30

    อยากจะร้องไห้

       อ่านหนังสือ อ่าน อ่าน อ่าน อ่าน แต่จำไม่ได้ ฮือ ฮือ คลินเคมจะรอดมั้ยว้าเนี่ย อยากจะนอนก้อนอนไม่ได้ เศร้า ตอนนี้ก้อยังหาอาจารย์ทำรีเสิชม่ะได้อีก เฮ้อ ชีวิตหนอชีวิต เมื่อวันศุกร์ไปซ่อมแลปคลินเคมมาเป็นครั้งแรกที่ทำแล้วผลไม่เพี้ยน รู้สึกดี คงเป็นเพราะว่ามันทำตรงตามเวลาไม่ต้องรอเครื่องผลก้อเรยออกมาเป๊ะเป๊ะ ตอนกลางวันนัดเอาชีทที่ร้านพิซซ่า วันนี้ตักสลัดได้เยอะมากๆๆๆๆๆ คนมองทั้งร้านเลย หุหุ แอบอายเล็กน้อย แต่ช่วยไม่ได้นิ ต้องเอาให้คุ้ม ตักมาก้อกินหมดด้วย กินเข้าไปได้ยังไงวะเนี่ย ตอนเย็นมาทำแลปฮีมากับน้องๆเจออาจารย์บุญศรีแหย่ด้วย เห็นหน้าอาจารย์แล้วคิดถึง ยูรีน หุหุ อาจารย์เฉลยข้อสอบ ผิดอีกตามเคย ถ้าใครตอบGlomerulusNephritis ก้อขอแสดงความยินดีด้วยเน้อ ตอนเย็นก้อกับบ้านช้าอดดูพี่เบคแฮมเรยอ่ะ นั่งรถเมลสาย 36 กลับบ้าน อยากจะบ้าตายเจอลูกแมลงส่าบตัวใหญ่กว่ามดหน่อยนึงเป็นฝูงเรย อยากจะร้องกรี๊ดแต่ไม่กล้า คนก้อแน่น พอจอดป้าย คนลงรถ รีบย้ายที่นั่งเรย ถึงบ้านแล้วค่อยยังชั่วหน่อย
    อ่านหนังสือได้นิดนึงก้อหลับ แย่จัง
     
    July 29

    วันนี้วันแรก

    โวเย้ วันนี้วันแรกที่ได้มาเขียนในนี้อ่ะ เพิ่งสอบเส็จ แต่ยังไม่เส็ดดี ต้องสอบคลินเคมต่ออีกอังคารหน้า ได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเองว่ากรูจะรอดมั้ยเนี่ย ปีสามแล้วอะไรอะไรก้อดูยากขึ้นแยะเรย เมื่อไหร่จะจบว้าเนี่ย วันนี้สอบแล้วเศร้า ทำม่ะค่อยได้เท่าไหร่ แอบด่าตัวเองว่าทำไมไม่เชื่อสัญชาตญาณแรก กาถูกอยู่แล้วดันไปแก้เป็นผิดตั้งหลายข้อแน่ะ เซ็งเรย คิดว่าจะได้กลับบ้านดันต้องเรียนบลัดแบงค์ต่อ แอบหลับไปงีบใหญ่ๆ อิอิ หลังจากอดหลับอดนอนมาหลายวัน เรียนเส็จก้อนัดตุ้ย ขิม ตุ้ย เตย และผองเพื่อนไปกินพิซซ่าต่อพุ่งนี้ เด๋วจะเอาให้พุงแตกเรยอิอิ แต่ตอนเช้าต้องแวบไปซ่อมแลปก่อน คลินเคมต้องยากแน่ๆเรยอ่ะโดยเฉพาะจารย์แจ่ม เครียดเครียด ตอนขากลับแวะมาบุญครองเสียตังค์ไปห้าร้อยก่าๆเพื่อใบหน้าที่ไม่มีวันที่จะดีขึ้นก่านี้อ่ะ ซื้อเส็จกระเป๋าแฟบเรย กลับบ้านปายกินนำแข็งดีก่า
     
            - จะมีใครทำข้อสอบไม่ได้เหมือนกันบ้างมั้ยเนี่ย
            - เด๋วสอบเส็จทุกวิชาจะตะลุยขายติ้งให้หมดเรย
            - ได้ข่าวว่าต้องคุมรถไป ม.วลัยลักษณ์ด้วยนิ
            - ตอนนี้ตีหนึ่งก่าแล้ว ง่วงแล้ว ไปอ่านหนังสือต่อดีก่า
             เอ๊ะ!ยังไงนิ